Podsumowanie
- Gdy bliska osoba ujawnia doświadczenie przemocy seksualnej, naturalne są poczucie bezradności i pytania o to, jak właściwie zareagować.
- Kluczowe jest zadbanie zarówno o komfort osoby ujawniającej przemoc, jak i o własne możliwości udzielenia wsparcia.
- Najważniejsze w takiej sytuacji są: uważne słuchanie, okazywanie wsparcia i pytanie o potrzeby osoby w kryzysie zamiast dawania rad.
- Reakcja otoczenia ma realny wpływ na proces zdrowienia — może pomagać lub pogłębiać cierpienie.
- Szczególnie szkodliwe są reakcje polegające na braku wsparcia emocjonalnego oraz odwracaniu się od osoby, która mówi o swojej krzywdzie.
Jak dbać o siebie jako osoba wspierająca?
Twoje emocje – złość, bezradność – są ważne. Szukaj wsparcia dla siebie. Nie przerzucaj lęku na osobę po przemocy. Jeśli nie wiesz, jak pomóc, jak zareagować – skontaktuj się z organizacją, która może Ci podpowiedzieć, co robić dalej. Jeśli trudno Ci poradzić sobie z emocjami związanymi z doświadczoną krzywdą bliskiej Ci osoby – to znak, że warto też o siebie zadbać. To naturalne, że może być Ci trudno. Ty także możesz skorzystać z pomocy psychologa, interwenta kryzysowego lub osób, które mogą wesprzeć za pośrednictwem kontaktu telefonicznego w telefonie zaufania.
Czerwone flagi w słowach
- Nie zmieniaj tematu po usłyszeniu historii przemocy.
- Nie próbuj pocieszać na siłę.
- Jeśli nie wiesz, co powiedzieć – powiedz, że jesteś przy tej osobie.
- Nie próbuj namawiać do zgłoszenia zdarzenia.
- Jeśli czujesz złość na sprawcę – wyraź to spokojnie, ale przede wszystkim skup się na tym, co czuje pokrzywdzona/pokrzywdzony.
- Nie próbuj kontrolować osoby pokrzywdzonej.
- Jeśli jest Ci ciężko słuchać lub poradzić sobie z emocjami – powiedz o tym otwarcie, poproś o chwilę, aby się uspokoić. Nie reaguj nadmiarowo.
- Nie oceniaj działań osoby.
Bliskość, ciało, granice – jak nie zrobić krzywdy?
Jeśli jesteś partnerem/partnerką – nie zakładaj, że bliskość jest oczywista. Rozmawiajcie o granicach. Zapytaj: „Jak mogę Cię dotknąć, żebyś czuł/a się bezpiecznie?”. Nie wywieraj presji i pytaj o każdą czynność. Jeśli widzisz, że osoba:
- sztywnieje,
- przestaje reagować pozytywnie lub w ogóle nie reaguje na dotyk,
- nie utrzymuje kontaktu wzrokowego,
- nie wykazuje aktywności w Twoją stronę,
zawsze (!) przerwij czynności i zapytaj, czy czuje się dobrze, czy ten poziom bliskości jest dla niej bezpieczny. Jeśli odpowiada, że nie wie, nie jest pewna, to znak, że należy poczekać. Zawsze możesz zapytać, czego potrzebuje w danym momencie.